Drapieżniki, polując na ofiarę, tracą znaczne ilości energii. Ich przewód pokarmowy jest krótki i ubogi w mikrobiotę bakteryjną – stąd chętnie pobierają ze swych ofiar nie tylko tkankę mięśniową, ale i treść przewodu pokarmowego (bakterie, naturalny balast) czy narządy wewnętrzne (mikroelementy, witaminy). Nie gardzą też pokarmem roślinnym, jak słodkie owoce czy elementy korzeniowe. Przewód pokarmowy psowatych jest przygotowany na pobieranie pokarmu w dużych ilościach, ale rzadko. Obecnie, kiedy psy już nie zdobywają pokarmu samodzielnie, podaje się im coraz częściej karmy gotowe, pełnoporcjowe (forma szybka i wygodna dla właściciela). Prawidłowe żywienie opiera się na zbilansowanej (zapewniającej optymalny poziom i proporcje potrzebnych składników) i wysokostrawnej (dobrane są składniki najbardziej przyswajalne. Strawiona i wchłonięta w przewodzie pokarmowym pozostaje tylko niewielka ilość resztek – gwarancja małej ilości odchodów) diecie, dostosowanej do potrzeb i fizjologii danego gatunku, utrzymującej zwierzę w dobrym zdrowiu. Nad poznaniem tych potrzeb i bilansowaniem dawek pracują sztaby naukowców, a producenci karm wprowadzają na rynek wciąż nowe linie produktów, mające na celu optymalne żywienie zwierzęcia oraz spełnienie wymagań coraz bardziej świadomych właścicieli. Rozwój kynologii spowodował, że powstało bardzo wiele ras różniących się wielkością, typem okrywy włosowej, użytkowością czy aktywnością. Wszystkie te cechy wpływają na zapotrzebowanie żywieniowe osobnika, które uwzględnia się przy opracowywaniu formuł karm. Ponadto należy brać po uwagę wiek zwierzęcia, stan fizjologiczny (jak ciąża czy laktacja), jego kondycję (np. otyłość) oraz stan zdrowia (choroby, alergie, przebyte zabiegi operacyjne, np. zabiegi sterylizacji/kastracji) czy aktywność (pies pracujący czy kanapowiec). Ogólnie podstawą zrównoważonej diety jest dostarczenie wszelkich niezbędnych składników odżywczych, jak: białka, tłuszcze i najważniejsze kwasy tłuszczowe, węglowodany, minerały i witaminy, związki biologicznie aktywne itd. (ok. 50 podstawowych składników). Składniki te są źródłem nie tylko energii, lecz również materiałów niezbędnych dla wzrostu, rozwoju, regeneracji i reprodukcji zwierzęcia. Inicjują i regulują wszystkie procesy metaboliczne zachodzące w organizmie. W związku ze skróconym przewodem pokarmowym, nieprzystosowanym do wykorzystania pokarmu roślinnego, organizm psa ma wysokie zapotrzebowanie na białko zwierzęce i energię. Do prawidłowego funkcjonowania pies potrzebuje dziennie na 1 kg masy ciała: 4-5 g białka, 1-2 g tłuszczu, 10-15 g węglowodanów. Niezwykle ważne jest określenie dobowego zapotrzebowania psa na te składniki energetyczne, każdy z nich bowiem dostarcza różną ilość energii metabolicznej: 1 g tłuszczu dostarcza 8,5 kcal, natomiast 1 g węglowodanów strawnych i 1 g białka ogólnego dostarczają po 4,0 kcal (obecnie stosuje się też jednostki dżul lub kilodżul (1 kJ = 1000 J). Jedna kaloria to 4,186 dżula, stąd 1 g tłuszczu = 36 kJ uwalnianej energii 1 g białka i 1g węglowodanów = 15 kJ).
Mając na uwadze różnice w zapotrzebowaniach na składniki pokarmowe i energię u psów w różnym wieku i o różnej aktywności, producenci karm stworzyli produkty dedykowane poszczególnym grupom docelowym, tak aby jak najpełniej zaspokajać potrzeby żywieniowe psów. Wysokiej jakości karmy pełnoporcjowe są w pełni zbilansowane pod względem składu i dostarczanej energii. Właściciele, którzy zdecydowali się żywić swojego psa taką karmą (suchą lub mokrą), nie muszą przejmować się bilansowaniem diety swojego podopiecznego, gdyż zrobili to za nich producenci. Właściciel musi tylko ściśle przestrzegać zaleceń producenta, jaką ilość karmy należy podać psu. Natomiast wszystkie inne modele żywienia przenoszą odpowiedzialność na właściciela.
Karmy dla szczeniąt (puppy)
Karmy te ogólnie cechują się mniejszymi granulami i wyższym poziomem białka. Białko powinno być wysokowartościowe i łatwo przyswajalne. Między 4. a 12. tygodniem życia szczenię wkracza w krytyczny okres przejściowy: odporność nabyta wraz z mlekiem matki (siara) zaczyna wygasać, a własny układ immunologiczny psa nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. W tym okresie, nazwanym „luką immunologiczną”, szczenię jest szczególnie narażone na różne choroby. Stąd karmy są uzupełniane o: immunomodulatory wzmacniające odporność, jak kompleks współdziałających przeciwutleniaczy – witaminy E i C, tauryna, luteina. Są również wzbogacane w witaminę A i biotynę, pobudzające rozwój komórek skóry, oraz NNKT – korzystne dla okrywy włosowej i ochrony śluzówki jelit.
Szczenięta mają specjalne potrzeby żywieniowe związane z fazą intensywnego wzrostu, a więc znacznie wyższe zapotrzebowanie na energię, białko i tłuszcze aniżeli zwierzęta dorosłe. Dieta powinna umożliwiać i wspomagać normalny i zrównoważony rozwój. Szczenięta są szczególnie narażone na konsekwencje wynikające z błędów żywieniowych. Zapotrzebowanie u szczeniaków na białko, wapń i fosfor jest niemal dwukrotnie większe od zapotrzebowania na te składniki u dużych psów, tak więc żywienie szczeniaków karmą przeznaczoną dla psów dorosłych nie jest odpowiednim podejściem, nie zapewni im bowiem właściwej równowagi składników odżywczych W związku z różnym tempem rozwoju szczeniąt ras małych i dużych producenci zdecydowali się na podzielenie karm puppy na linie dla szczeniąt ras małych, średnich, dużych i olbrzymich. Podział został wprowadzony w oparciu o wiedzę, iż tempo wzrostu, a tym samym wiek osiągnięcia dorosłej masy ciała, różni się znacznie w zależności od rasy. Im większy dorosły pies, tym proporcjonalnie mniejsza waga urodzeniowa szczenięcia. Masa urodzeniowa dużych” szczeniąt stanowi nikły procent ciężaru matki (1,5-2 proc., zaś u ras mini, np. yorków 5 proc.), a następnie bardzo szybko się zwiększa. Pomimo, że waga dorosłego psa rasy małej i dużej różni się stukrotnie, waga urodzeniowa szczeniąt, niezależnie od rasy, różni się zaledwie 6-8-krotnie. Jak widać, przyrost masy ciała szczeniąt ras dużych jest dużo większy niż ras małych. Około 6-miesięczne szczenię rasy dużej osiąga już połowę wagi dorosłego zwierzęcia. Całkowite zakończenie jego rozwoju następuje jednak dopiero ok. 18–20 miesiąca życia, u ras olbrzymich nawet 24. miesiąca. W tym czasie masa szczenięcia zwiększa się 80-90-krotnie. Dla porównania: małe rasy rosną do 10-12 miesiąca, a ich waga zwiększa się maksymalnie 20-30 razy. W pierwszych miesiącach życia szczenięta dużych i olbrzymich ras rozwijają się bardzo szybko – zwiększa się ich waga i wysokość w kłębie. W tym czasie również intensywnie rozwija się szkielet – określa się ten okres jako pierwszą fazę wzrostu. Największe przyrosty dzienne notuje się do 8. miesiąca życia. Później tempo wzrostu wyraźnie spada, przyrasta natomiast masa mięśniowa – II faza wzrostu. Taka specyfika rozwoju sprawia, że szczenięta dużych ras są szczególnie narażone na ryzyko pojawienia się przejściowych lub trwałych zmian w obrębie stawów i kości na skutek stosowania niewłaściwej diety. W tym okresie powinny otrzymywać karmę dla zwierząt rozwijających się (kaloryczność pokarmu ok. 380 kcal/100 g). Karmy gotowe typu growth (ważny poziom białka, stosunek Ca:P, ochrona stawów u dużych ras – zawartość glukozaminoglukanów). Pokarm dla szczeniąt dużych ras powinien się składać w ok. 38 proc. z białka wysokiej jakości, a pożywienie szczeniąt małych ras z około 30 proc.
Stałe pokarmy można zacząć wprowadzać do diety szczeniąt od. 4 tygodnia życia (karma mokra lub sucha namoczona w ciepłej wodzie). W tym okresie kaloryczność pokarmu powinna wynosić min. 450 kcal/100 g. Po ukończeniu 6. tygodnia życia szczenięta mogą przejść na wyłączne żywienie stałym pokarmem (3-4 razy dziennie). Po ukończeniu 6-7 miesiąca liczbę posiłków się zmniejsza (do 2). Należy zwrócić uwagę na odpowiedni stosunek wapnia do fosforu w diecie (prawidłowy rozwój kośćca, bo przy żywieniu z przewagą mięsa w diecie może dojść do nadmiernej podaży fosforu) i nie przekarmiać zwierzęcia. Przy nadmiernej podaży białka i energii w diecie dochodzi do zbyt intensywnego przybierania masy ciała (nie tylko masy mięśniowej, ale też zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej), co przeciąża mechanicznie niedojrzały jeszcze układ kostny (problem dotyczy zwłaszcza szczeniąt ras dużych). Pies przekarmiany w wieku szczeniącym może mieć w późniejszym okresie problemy z nadwagą! Szczeniak do pierwszego roku życia powinien być szczupły. Rozwijający się wtedy kościec nie będzie niepotrzebnie obciążany przez nadmiar tkanki tłuszczowej. Należy unikać także nadmiernego przeciążania szczeniąt wysiłkiem.
Karmy dla psów dorosłych (adult)
Istotny jest podział karm na grupy wzrostowe (dla psów małych, średnich, dużych, olbrzymich) ze względu zarówno na różne zapotrzebowanie energetyczne, jak i na różnice w budowie anatomicznej i specyficzne potrzeby. Psy duże i małe mają inny metabolizm. Zapotrzebowanie energetyczne psa ważącego 50 kg nie jest pięciokrotnie, lecz 3,3 razy większe niż psa ważącego 10 kg. Jest to związane z wielkością/objętością przewodu pokarmowego i tempem wzrostu. Waga przewodu pokarmowego psa dużego wynosi tylko 2,7 proc. jego wagi całkowitej (u psów małych ras przewód pokarmowy stanowi 7 proc. wagi ciała), dodatkowo psy ras dużych charakteryzują się niższą tolerancją pokarmową. Konieczne jest zatem podawanie karmy zapewniającej maksymalną ochronę przewodu pokarmowego: dodatek oligosacharydów, ograniczenie fermentacji w okrężnicy, dodatek pulpy buraczanej, która jest włóknem umiarkowanie strawnym, usprawniającym pasaż jelitowy.
Psy ras małych (i toy) są wytrzymałe i energiczne. Zwykle żyją dłużej niż inne psy, stąd w ich diecie muszą znaleźć się przeciwutleniacze (chroniące komórki przed starzeniem się). Cechuje je także szybszy metabolizm i choć są o 60 proc. mniejsze niż psy dużych ras, do zachowania zdrowia potrzebują zwiększonych dawek białka i tłuszczu w przeliczeniu na kilogram masy ciała. Psy ras małych często mają kłopoty z kamieniem nazębnym – karma musi być dostosowana do małych zębów (granule łatwe do rozgryzania, struktura ścierająca mechanicznie osad nazębny).
Do psów ras średnich zalicza się psy, których masa ciała po zakończeniu wzrostu wynosi od 11 do 25 kg. Cechują się przeciętnym tempem wzrostu, mają średnie zapotrzebowanie energetyczne. Większość ras jest dynamiczna i aktywna, wiele psów średnich to psy typowo użytkowe czy sportowe (agility i obedience). Trzeba jednak pamiętać, że zapotrzebowanie energetyczne będzie się zmieniać w zależności od środowiska i pracy wykonywanej przez każdego osobnika. Długotrwały wysiłek zwiększa zapotrzebowanie energetyczne psów oraz naraża je na większe ryzyko kontuzji i obciążeń układu kostno-stawowego, co powinno zostać uwzględnione w recepturze karm. Psy ras dużych (26-44 kg) również zostały stworzone jako psy typowo użytkowe, sprawdzają się dzisiaj doskonale jako psy pasterskie, myśliwskie, ratownicze czy pomagające niepełnosprawnym. Są szczególnie podatne na zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz schorzenia kostno-stawowe ze względu na wysoką aktywność fizyczną, w połączeniu ze znaczną masą ciała i ograniczoną pojemnością przewodu pokarmowego. Psy ras olbrzymich/giant (powyżej 45 kg) są bardzo wrażliwe na jakość podawanej diety. Karma o niskiej strawności może być przyczyną zaburzeń pracy przewodu pokarmowego. Duża masa ciała w połączeniu z wysoką aktywnością może prowadzić do silnego obciążenia stawów, dlatego konieczne jest podawanie specjalnej diety z dodatkiem przeciwutleniaczy (witaminy A i C) oraz siarczanu chondroityny i glukozaminy, spowolniających zużycie chrząstki stawowej i wspomagających jej regenerację, oraz kwasów tłuszczowych omega 3 działających przeciwzapalnie.
Psy sportowe/użytkowe/aktywne (active/working dogs)
Psy pracujące potrzebują więcej kalorii, jednak ilość i forma niezbędnej energii zależy od czasu i ilości wykonywanej przez nie pracy oraz od środowiska życia. Zużycie energii wzrasta o ok. 10 proc. na godzinę pracy lub na 5 km biegu. Stres jest również ważnym czynnikiem u psów pracujących, ponieważ zwiększa zapotrzebowanie energetyczne i zmniejsza skuteczność trawienia. Wzrost zawartości składników odżywczych w karmie zależeć będzie również od typu wykonywanej przez czworonoga pracy. Generalnie psom wykorzystującym podczas pracy głównie metabolizm beztlenowy powinniśmy zapewnić dietę bogatą w węglowodany. Wysiłek związany z metabolizmem tlenowym oraz niskie temperatury wymagać będą z kolei zwiększenia zawartości w diecie tłuszczów i kwasów tłuszczowych. Dieta o wysokiej zawartości białka i tłuszczu (bez węglowodanów) nie tylko korzystnie wpływa na kondycję i wytrzymałość psów zaprzęgowych, ale także istotnie zmniejsza ryzyko powysiłkowego zwyrodnienia mięśni. Z kolei u chartów taka dieta istotnie zwiększa prędkość na torze (dieta poprawia wytrzymałość i ogólną sprawność fizyczną). Jeżeli pies mieszka na dworze lub przebywa w niskich temperaturach, konieczne jest zwiększenie wskaźnika MER o 1,25 x. Karmy gotowe zawierają więcej wysokojakościowego białka oraz tłuszczów. Dieta bogata w tłuszcze może zwiększyć maksymalne utlenianie lipidów, podnieść zużycie energii, a tym samym poprawić wyniki sportowe u psów. Ścigające się psy zaprzęgowe wymagają również diety wysokobiałkowej z uwagi na niebezpieczeństwo niedokrwistości. Tzw. anemia sportowców jest bardziej nasilona u psów żywionych białkiem roślinnym w porównaniu do osobników żywionych białkiem zwierzęcym. Także włókno pokarmowe pełni korzystną rolę w diecie psów wyścigowych. Karmy dla tej grupy są suplementowane w witaminy E i C.
Karmienie psów starszych (senior)
Uznaje się, że psy raz dużych i olbrzymich starzeją się wcześniej niż psy ras mniejszych. Osiągnięcie wieku seniora u psów ras małych następuje w wieku 9-12 lat, u ras średnich w wieku 7-9 lat, natomiast u ras olbrzymich w wieku 6-8 lat. Głównym celem karmienia psów seniorów jest utrzymywanie ich w dobrej kondycji, zapobieganie otyłości lub utracie masy ciała, ograniczenie liczby potencjalnych chorób oraz spowolnienie procesu starzenia się. Zapotrzebowanie energetyczne u starszych psów jest mniejsze, co spowodowane jest obniżeniem się wskaźnika podstawowej przemiany materii (ze względu na spadek masy beztłuszczowej) oraz zmniejszeniem aktywności zwierzęcia. Psy często tracą apetyt, m.in. w związku z osłabieniem zmysłów powonienia i smaku, niekiedy stają się bardziej wybredne. Konieczne jest obniżenie kaloryczności karmy – zalecana dzienna ilość energii jest o 20 proc. niższa od ilości energii niezbędnej do zachowania masy ciała u psów dorosłych. U starszych psów występuje spadek masy beztłuszczowej oraz wzrost masy tłuszczu, który odkłada się w rejonie brzucha. Spadek beztłuszczowej masy ciała oznacza, że seniorzy są bardziej podatni na zmniejszanie zapasów białka w organizmie. Zatem ważne, aby w ich diecie nie zmniejszać zawartości białek i jednocześnie dbać o dostarczanie łatwostrawnego białka wysokiej jakości (drób, ryby). Zwiększenie suplementacji witamin C i E w karmie pozwoli na wykorzystanie ich działania przeciwutleniającego, zabezpieczającego komórki przed uszkodzeniem. Dodatek preparatów drożdżowych – źródła witamin z grupy B oraz mannooligosacharydów (MOS) działających prebiotycznie – sprzyja wzrostowi korzystnej mikrobioty jelitowej. Ważny jest też cynk.
Dzienną porcję pożywienia trzeba rozdzielić na 3 mniejsze posiłki.
Granule w karmie dla seniorów są odpowiednio małe i podatne na rozdrabnianie, aby ułatwić ich pogryzienie.
Karma typu light
Nadmierna podaż energii oraz brak ruchu u psów mogą prowadzić do nadwagi (optymalna masa ciała przekroczona o 5 proc.) oraz otyłości (nadmierne odkładanie się tkanki tłuszczowej prowadzące do zwiększenia masy ciała o ponad 20 proc.). Otyłość sprzyja występowaniu poważnych problemów zdrowotnych: obciążenie układu kostno-stawowego, choroby serca, obciążenie układu oddechowego (ucisk na przeponę, niedotlenienie organizmu). A otłuszczenie narządów jamy brzusznej utrudnia ich pracę i może prowadzić do niewydolności, nie sprzyja także przeprowadzaniu zabiegów operacyjnych. Otyłość powoduje spadek odporności i większą wrażliwość na choroby zakaźne, opóźnia gojenie się ran i znacznie skraca długość życia pupila (wzrasta ryzyko występowania cukrzycy i chorób nowotworowych).
Psom z nadwagą powinno zmienić się nawyki żywieniowe i zwiększyć aktywność. Najlepszym rozwiązaniem jest stosowanie gotowych dietetycznych karm odchudzających, ponieważ zawierają zbilansowana dawkę pokarmową. Możemy podawać karmy light dla psów ze skłonnością do nadwagi oraz tzw. reduction diet dla psów otyłych. Przed rozpoczęciem kuracji odchudzającej właściciel zawsze powinien skonsultować się z lekarzem weterynarii. Gotowe diety zapewniają prawidłową podaż niezbędnych składników pokarmowych. Do tego mają zbilansowany poziom włókna zarówno rozpuszczalnego, jak i nierozpuszczalnego, które ułatwia trawienie (służy jako tzw. balast, dzięki któremu podczas odchudzania lub w okresie kontrolowania wagi nie trzeba podawać mniejszych porcji karmy, a przy tym zapewnia uczucie sytości dzięki wydłużeniu czasu opróżniania żołądka), oraz optymalną ilość i jakość białka. Obecność błonnika skraca czas absorpcji tłuszczów w jelicie, zmniejsza wchłanianie cholesterolu i triglicerydów. Wysokie poziomy lizyny oraz jej pochodnej L-karnityny gwarantują zachowanie odpowiedniej masy mięśniowej i pobudzają przemianę tłuszczu magazynowanego przez organizm w energię. Znacznie obniżona jest zawartość składników energetycznych (większa ilość wysokowartościowego oraz wysokostrawnego białka i mniej tłuszczu). Wysoka zawartość białka (mięso ryb, kurczak, jagnięcina, jaja) pomaga utrzymać właściwą masę mięśniową przy jednoczesnej redukcji tkanki tłuszczowej. Warto sięgać po diety wzbogacone w siarczan chondroityny i GAG-i (zapewniają prawidłową ruchomość stawów silnie obciążonych u otyłych psów). Karmy są też suplementowane w sole mineralne, witaminy oraz pierwiastki śladowe (jak Cu, Zn). Dodatek NNKT (omega 3 i 6) poprawia pracę serca, układu nerwowego oraz zapewnia zdrową skórę i błyszczącą sierść. NNKT wspomagają też prawidłowe reakcje mózgu na wytwarzany przez tkankę tłuszczową hormon – leptynę, która wpływa na zmniejszenie apetytu i reguluje stężenie glukozy we krwi.
Producenci karm gotowych rozszerzyli ofertę, wprowadzając karmy light dla różnych grup wiekowych i wielkości psów (duże, średnie, małe).
Karmy holistyczne
Idea produktów holistycznych opiera się na kompleksowym podejściu do opieki nad zwierzęciem. Termin „holistyczny” (synonimy całościowy, kompleksowy) wywodzi się od pojęcia „holizm” (gr. holos – całość), w teorii filozoficznej pogląd według którego wszelkie zjawiska tworzą układy całościowe. Całości nie da się sprowadzić do sumy jej składników. Zgodnie z założeniami terminologicznymi karma holistyczna ma nie tylko zapewniać zwierzęciu odpowiednie i zbilansowane składniki pokarmowe, zaspokajające podstawowe potrzeby bytowe, ale i posiadać właściwości prozdrowotne i chronić przed niekorzystnymi zmianami w organizmie. Żywienie holistyczne jest częścią tzw. weterynarii holistycznej, której celem jest kompleksowa opieka na zwierzęciem: utrzymanie dobrego zdrowia, również psychicznego (ograniczenie stresów), zapewnienie prawidłowego środowiska życia, ogólnego dobrostanu i higieny. Producenci deklarują, iż do produkcji karm używają tylko przebadanych składników, spełniających normy żywności przeznaczonej dla ludzi. Surowce mięsne nie zawierają antybiotyków i dodatków hormonalnych. Owoce i warzywa są doskonałej jakości, z kontrolowanych farm czy upraw ekologicznych/organicznych. Nie dodaje się do nich konserwantów ani sztucznych barwników. Biologiczna dieta powinna zawierać skoncentrowaną dawkę różnych gatunków mięs, ogranicza się w składzie karm produkty zbożowe jako biologicznie nieodpowiednie składniki diety i zmniejszona jest podaż węglowodanów. Najbardziej restrykcyjne podejście to 0 proc. zbóż (grain free). Stosowany jest dodatek np. ziemniaków zamiast zbóż. Kolejnym istotnym składnikiem karm holistycznych są owoce i warzywa. Wskazuje się, iż to one, a nie zboża, wzbogacają sezonowo dietę mięsożerców w warunkach naturalnych. Są naturalnym źródłem węglowodanów (zawartość węglowodanów jest także istotna w procesie formowania granul karmy) i włókna pokarmowego – korzystnego dla procesów trawiennych i pasażu jelitowego. Owoce i warzywa są źródłem witamin (beta-karoten, witamina C, witaminy z grupy B), minerałów i antyoksydantów (np. antocyjany – żurawina, aronia; likopen –pomidory; flawonoidy – czarna porzeczka, burak, szpinak). Wspomagają układ immunologiczny (np. żurawina). Producenci karm holistycznych dodają do karm wiele składników pochodzenia roślinnego, w tym glony, zioła, które mają działanie prozdrowotne.
Dużą popularnością cieszą się karmy dedykowane danej rasie (np. owczarek niemiecki, labrador, york, jamnik itd.). Oprócz podstawowych składników pokarmowych zawierają one substancje wspomagające (oligosacharydy na trawienie, substancje chroniące serce – tauryna, L-karnityna pomaga utrzymać beztłuszczową masę mięśniową, NNKT – wpływają korzystnie na skórę i stan okrywy włosowej, glukozamina i siarczan chondroityny chronią stawy, kwasy tłuszczowe omega 3 działają przeciwzapalnie itd.) dobrane w oparciu o ocenę profilu danej rasy (aktywność, predylekcje do schorzeń).
Należy zwracać uwagę na informacje zawarte przez producenta na opakowaniu. Powinien się tam znajdować: procentowy skład chemiczny karmy (ważna ilość i jakość białka – skład aminokwasów i przyswajalność oraz węglowodanów i tłuszczów; zaznaczony dodatek witamin i minerałów (w dobrej jakości karmach skoncentrowanych znajduje się około 6 proc. wody); skład karmy, czyli z czego została wyprodukowana (ważne, czy podstawę stanowi mięso, czy produkty pochodzenia zwierzęcego, bo te zawierają białko o niższej jakości i strawności; dodatek zbóż (często okazuje się, że większość procentowa zawartości białka jest pochodzenia roślinnego) i inne składniki (np. pulpa buraczana, suszona marchew itp.). Te informacje są ważne dla właścicieli psów, mówią o tym, czy jest to karma o wysokiej jakości (typu premium – białko wysokostrawne, pochodzące z mięsa). Do tego dla psów o stwierdzonej nadwrażliwości na dany składnik pokarmowy właściciele szukają karm o konkretnym składzie, np. kaczka z ziemniakami, kurczak/jagnięcina z ryżem itp. Klienci mają coraz większą wiedzę na temat żywienia pupili i często poszukują karmy wysokiej jakości, czyli powstającej ze składników nieprzetworzonych, niemodyfikowanych genetycznie (GMO free), bez mączki mięsno-kostnej, cukru, zbóż (glutenu), soi, konserwantów i sztucznych barwników czy substancji modyfikujących smak.
autor: Dr n. wet Joanna Zarzyńska
Drukuj