Pokarmy dla żółwi

Żółwie, podobnie jak jaszczurki i węże, należą do gromady gadów (Reptilia). Jedną z charakterystycznych cech wspólnych dla ryb, płazów i gadów jest zmiennocieplność. U gadów, podobnie jak u kręgowców niżej położonych w systematyce, ciepłota ciała jest zmienna i zależy od temperatury otoczenia. Na skutek zwiększania się tejże temperatury wzrasta nie tylko ciepłota ciała, ale i wzmaga się aktywność zwierząt oraz tempo procesów metabolicznych zachodzących w całym organizmie. Z żywieniowego punktu widzenia zmiennocieplność ma olbrzymi wpływ na szybkość trawienia oraz częstotliwość pobierania pokarmu. Im niższa temperatura, tym żółwie rzadziej pobierają pokarm i dłużej go trawią. W okresie zimowania w naszych warunkach klimatycznych gady zapadają w sen i przez cały okres jego trwania nie pobierają karmy. Dochodzi czasem do tak skrajnych sytuacji, iż zwierzęta zakopane w liściach lub ziemi częściowo lub niemal całkowicie zamarzają. Z nadejściem wiosny odmarzają i po pewnym okresie przebudzenia rozpoczynają aktywny tryb życia. W zależności od miejsca występowania źródłem pokarmu jest naturalna flora i fauna w postaci bezkręgowców oraz innych zwierząt lub roślin (m.in. kiełków traw, zbóż i krzewów oraz owoców). Wszystkie żółwie posiadają w swoim menu zarówno składniki roślinne, jak i zwierzęce. Ważny jest jednak udział poszczególnych komponentów w diecie. Generalnie przyjmuje się, iż zwierzęta wodne i wodno-lądowe są głównie mięsożerne, a żółwie lądowe roślinożerne. W żywieniu gadów w warunkach hodowlanych należy przestrzegać proporcji poszczególnych składników. Proporcje te przedstawiono poniżej:

Żółwie wodne i wodno-lądowe
• pokarm pochodzenia zwierzęcego – 79 proc.
• pokarm pochodzenia roślinnego – 20 proc.
• dodatki mineralno-witaminowe – 1 proc.
Żółwie lądowe
• pokarm pochodzenia roślinnego – 80 proc.
• pokarm pochodzenia zwierzęcego – 19 proc.
• dodatki mineralno-witaminowe – 1 proc.

Żywienie żółwi

Żywienie żółwi powinno się odbywać z uwzględnieniem ich wieku oraz stanu zdrowia. Zwierzęta młode muszą otrzymywać pokarmy z wyższą zawartością białka niż osobniki dorosłe. Zasada ta tyczy się wszystkich gatunków żółwi bez względu na preferencje pokarmowe. Niezbędnym elementem diety odpowiedzialnym za budowę kośćca oraz pancerza jest wapń. Pierwiastek ten powinno się dostarczać gadom wraz z karmą. Pasze oferowane na rynku zazwyczaj zawierają dodatek wapnia bilansujący jego stosunek do fosforu. Niemniej jednak, aby w pełni zaspokoić potrzeby żółwi na Ca, a także witaminy i mikroelementy stosuje się specjalne karmy uzupełniające. Generalny podział karm dla gadów uwzględnia:

mieszanki pełnoporcjowe, czyli takie, które zawierają składniki pokarmowe w odpowiednich ilościach w pełni pokrywających zapotrzebowanie zwierząt z uwzględnieniem ich gatunku, wieku oraz stanu fizjologicznego;
mieszanki uzupełniające, czyli takie, które służą do modyfikacji poziomu składników w diecie. Cechują się one wyższą zawartością wybranych komponentów, np. witamin, minerałów czy aminokwasów

Mieszanki uzupełniające stosuje się w zależności od potrzeby. Najczęściej dodatek mineralno-witaminowy aplikuje się, nasączając nim zwierzęta karmowe i fragmenty mięsa lub posypując elementy roślin. Wybierając karmy dla żółwi, należy zwracać uwagę na ich przeznaczenie i sposób podawania. Warto także dokładnie zapoznać się z opisem produktu i jego składem. Ważnym elementem diety jest białko, gdyż stanowi główny budulec ciała. Jego udział w karmie powinien dla żółwi lądowych wynosić kilka do kilkunastu procent, natomiast dla pozostałych zwierząt, odżywiających się głównie składnikami pochodzenia zwierzęcego, od około trzydziestu do niemal pięćdziesięciu. Trzeba też pamiętać, że proporcje składników muszą się zmieniać wraz ze wzrostem gadów. Zwierzęta młode wymagają większego udziału białka w karmie niż osobniki dorosłe. Bezwzględnie należy się wystrzegać żywienia żółwi lądowych wysokobiałkowymi karmami, które powodują szybki wzrost zwierząt, ale w perspektywie mogą prowadzić do uszkodzeń nerek i powstania skazy moczanowej.